عملیات Dereferencing زمانی است که از یک اشارهگر برای دسترسی به مقدار دادهای که آن اشارهگر به آن اشاره دارد، استفاده میشود.
عملیات Dereferencing زمانی است که از یک اشارهگر برای دسترسی به مقدار دادهای که آن اشارهگر به آن اشاره دارد، استفاده میشود.
تابع یک بلوک از کد است که برای انجام یک کار خاص طراحی شده است. توابع میتوانند پارامتر دریافت کنند و مقداری را بازگشت دهند.
سیگنال دیجیتال یک نوع سیگنال است که در آن اطلاعات به صورت دادههای دیجیتال (0 و 1) منتقل میشوند.
شیوهای برای سازماندهی و ذخیرهسازی دادهها به گونهای که دسترسی به آنها سریعتر و مؤثرتر باشد. انواع مختلفی از ساختار داده مانند آرایهها، لیستهای پیوندی و درختها وجود دارد که هر یک برای مسائل خاصی مناسب هستند.
عملگرهایی هستند که برای انجام عملیات منطقی مانند AND, OR, NOT و XOR بر روی دادهها به کار میروند.
اطلاعاتی است که به تشریح عملکرد سیستمها، نرمافزارها یا سختافزارها میپردازد.
مقداردهی اولیه آرایه به معنای تخصیص مقادیر اولیه به اعضای آرایه هنگام ایجاد آن است. در C++ میتوان آرایهها را هنگام اعلام آنها با مقادیر خاصی مقداردهی کرد.
عملگر افزایش پس از عملگر ()++ است که ابتدا مقدار متغیر را میخواند و سپس آن را افزایش میدهد.
اطلاعات خامی که وارد کامپیوتر میشود تا پردازشی روی آن صورت گیرد. دادهها پس از پردازش به صورت اطلاعات ذخیره یا در خروجی نمایش داده میشوند.
زبانهای برنامهنویسی سطح پایین به زبانهایی اطلاق میشوند که به کد ماشین نزدیکترند و معمولاً برای تعامل مستقیم با سختافزار استفاده میشوند.
گراف یک ساختار دادهای است که شامل گرهها و یالها است و میتواند برای مدلسازی شبکهها، ارتباطات و دادههای پیچیده استفاده شود.
یک بیت کوچکترین واحد ذخیرهسازی داده است که تنها میتواند یکی از دو مقدار 0 یا 1 را نگهداری کند.
عبور پیش از پیش به معنای بازدید از گرهها به ترتیب: ابتدا گره ریشه، سپس گرههای زیرین به ترتیب پیشاز پیش.
یال یک اتصال بین دو گره در گراف است که ارتباط یا وابستگی بین آنها را نشان میدهد.
ورودی به دادههایی گفته میشود که به برنامه داده میشود تا پردازش شوند. ورودیها میتوانند به شکلهای مختلفی مانند اعداد، متغیرها یا فایلها وارد شوند.
یک اگزابایت معادل 1024 پتابایت است و برای اندازهگیری دادههای بسیار بزرگ در مقیاس جهانی به کار میرود.
بخشهایی از کد هستند که یک وظیفه خاص را انجام میدهند و میتوانند در نقاط مختلف برنامه فراخوانی شوند.
گلوگاه در سیستمهای کامپیوتری به وضعیتی اطلاق میشود که در آن یک بخش از سیستم کندتر از دیگر بخشها است و باعث کند شدن کل سیستم میشود.
فرآیند تبدیل اطلاعات به کدی غیرقابل فهم برای محافظت از دادهها در برابر دسترسی غیرمجاز.
بررسی خروجی یک متغیر از حافظه به دلیل اختصاص بیش از حد حافظه به دادهها. این خطا معمولاً زمانی اتفاق میافتد که پشته ذخیرهسازی بیش از ظرفیت خود باشد.
زبانهای برنامهنویسی سطح بالا زبانی هستند که شباهت زیادی به زبان انسان دارند و یادگیری آنها راحتتر است. این زبانها برای نوشتن برنامههای پیچیده و کاربردی استفاده میشوند.
متغیر محلی متغیری است که تنها در داخل یک بلوک از کد یا یک تابع قابل دسترسی است و پس از پایان آن بلوک از حافظه حذف میشود.
دستور switch برای تصمیمگیری بر اساس مقادیر مختلف استفاده میشود. این دستور میتواند چندین حالت مختلف را بررسی کند و بسته به مقدار مورد نظر یک دستور خاص را اجرا کند.
عملگرهای منطقی برای مقایسه دادهها و انجام عملیات منطقی مانند AND، OR و NOT استفاده میشوند.
برنامهنویسی شیگرا روشی است که در آن دادهها و توابع به صورت واحدهایی به نام شیء سازماندهی میشوند. این روش امکان استفاده مجدد از کدها و توسعه نرمافزارهای مقیاسپذیر را فراهم میکند.
وزن یا مقدار هر رقم در سیستمهای عددی که با توجه به موقعیت آن در عدد تغییر میکند. به عنوان مثال در سیستم دهدهی، هر رقم با پایههای مختلف (ده به توان اندیس) ضرب میشود.
دستور else در کنار دستور if قرار میگیرد و وقتی که شرط if برقرار نباشد، دستورات داخل else اجرا میشود.
درخت جستجوی دودویی نوع خاصی از درخت دودویی است که در آن هر گره چپ مقدار کوچکتر و هر گره راست مقدار بزرگتر از گره والد خود دارد.
Base به همان معنای Radix است که به تعداد ارقام مورد نیاز برای نوشتن عدد در سیستمهای عددی مختلف اشاره دارد.
لیست پیوندی دایرهای نوعی از لیست پیوندی است که در آن آخرین عنصر به اولین عنصر اشاره دارد.
پارامتر متغیری است که در هنگام فراخوانی تابع، به آن داده میشود. پارامترها در هنگام تعریف تابع مشخص میشوند و نوع دادهای که قبول میکنند را تعیین میکنند.
فاکتوریل یک عدد n با ضرب آن در تمام اعداد صحیح مثبت کوچکتر از خودش تعریف میشود. این مقادیر بهطور معمول برای محاسبات ریاضی یا بازگشتی استفاده میشوند.
عملگر بازگشت برای بازگرداندن یک مقدار از تابع به کار میرود. نوع دادهای که تابع باز میگرداند باید با نوع مشخصشده در اعلان تابع هماهنگ باشد.
مکانیزمی در زبانهای برنامهنویسی مانند C++ که به شما اجازه میدهد تا به آدرسهای حافظه اشاره کنید.
حلقه do while مشابه با حلقه while است، با این تفاوت که ابتدا دستور اجرا میشود و سپس شرط بررسی میشود.